Psalmi 39

-

39:1

εις

(Pentru

το

τέλος

desăvârșire;

τω

lui

*

Ιδιθούμ

Iedutun;

ωδή

cântare

τω

a lui

Δαυίδ

David)

είπα

Am zis,

φυλάξω

Voi păzi

τας

οδούς

căile

μου

mele

του

pentru

μη

a nu

αμαρτάνειν

păcătui

με

eu ro

εν

cu

γλώσση

limba

μου

mea.

εθέμην

Pun

τω

στόματί

gurii

μου

mele

φυλακήν

strajă

εν

când

τω

συστήναι

stă

τον

αμαρτωλόν

păcătosul

εναντίον

înaintea

μου

mea.

-

39:2

εκωφώθην

Mut

και

și

εταπεινώθην

smerit

και

și

εσίγησα

tăcut am rămas,

εξ

fără să spun

αγαθών

cuvintele cele bune,

και

și

το

άλγημά

durerea

μου

mea

ανεκαινίσθη

s-a înnoit.

-

39:3

εθερμάνθη

S-a înfierbântat

η

καρδία

inima

μου

mea

εντός

în lăuntrul

μου

meu;

και

și

εν

în

τη

μελέτη

cugetarea

μου

mea

εκκαυθήσεται

se va aprinde izbucnind

πυρ

un foc;

ελάλησα

am vorbit

εν

cu

γλώσση

limba

μου

mea.

-

39:4

γνώρισόν μοι

Fă-mi cunoscut

κύριε

Doamne,

το

πέρας

limita

μου

mea,

και

și

τον

αριθμόν

numărul

των

ημερών

zilelor

μου

mele,

τις

care

εστιν

este,

ίνα

ca

γνώ

să cunosc

τι

care e

υστερώ

inferioritatea ro

εγω

mea.

-

39:5

ιδού

Iată

παλαιστάς

o palmă

έθου

ai stabilit

τας

ημέρας

zilelor

μου

mele,

και

și

υπόστασίς

substanța temeliei

μου

mele

ωσεί

e ca

ουθέν

nimic

ενώπιόν

înaintea

σου

Ta.

πλην

Ba încă

τα

σύμπαντα

toate-s

ματαιότης

deșertăciune,

πας

orice

άνθρωπος

om

ζων

care trăiește.

-

39:6

μέντοιγε

Doar că,

εν

în

εικόνι

chip ro

διαπορεύεται

trece

άνθρωπος

omul,

πλην

și totuși,

μάτην

în zadar

ταράσσεται

se tulbură.

θησαυρίζει

Tezaurizează,

και

și

ου

nu

γινώσκει

cunoaște

τίνι

cui ro

συνάξει αυτά

le îngrămădește.

-

39:7

και

Și

νυν

acum,

τις

cine

η

e

υπομονή μου

tăria mea de a îndura?

ουχί

Nu

ο

e

κύριος

Domnul?

και

Și

η

υπόστασίς μου rog

susținerea mea lăuntrică

παρά

de la

σου

Tine

εστιν

este.

-

39:8

από

De

πασών

toate

των

ανομιών

nelegiuirile

μου

mele

ρύσαί

izbăvește-

με

mă.

όνειδος

Ocară

άφρονι

nebunului

έδωκάς με

m-ai dat.

-

39:9

εκωφώθην

Am amuțit,

και

și

ουκ

n-

ήνοιξα

am deschis

το

στόμα

gura

μου

mea,

ότι

căci

συ

Tu

εποίησας

ai făcut aceasta.

-

39:10

απόστησον

Îndepărtează

απ΄

de la

εμού

mine

τας

μαστιγάς

vătămările

σου

Tale;

από

datorită

της

ισχύος

forței

της

χειρός

mâinii

σου

Tale

εγώ

eu

εξέλιπον

m-am sfârșit.

-

39:11

εν

Cu

ελεγμοίς

mustrări

υπέρ

pentru

ανομίας

nelegiuiri

επαίδευσας

ai pedepsit

άνθρωπον

omul;

και

și

εξέτηξας

se consumă

ως

precum

αράχνην

a păianjenului

την

ψυχήν

viața

αυτού

lui;

πλήν

totuși,

μάτην

deșert ro

πας

e orice

άνθρωπος

om.

διάψαλμα

Pauză.

-

39:12

εισάκουσον

Ascultă

της

προσευχής

rugăciunea

μου

mea

κύριε

Doamne,

και

și

της

la

δεήσεώς

implorarea ro

μου

mea

ενώτισαι

pleacă-Ți urechea.

των

δακρύων

Lacrimile

μου

mele

μη

nu le

παρασιωπήσης

trece sub tăcere.

ότι

Căci

πάροικος

locuitor vremelnic

εγώ ειμι

sunt eu

παρά

la

σοι

Tine,

και

și

παρεπίδημος

pribeag,

καθώς

ca

πάντες

toți

οι

πατέρες

părinții

μου

mei.

-

39:13

άνες

Cruță-

μοι

mă,

ίνα

ca

αναψύξω

să răsuflu ro

προ

înaintea

του

με απελθείν

plecării mele,

και

și

ουκέτι ου μη

nicidecum să nu mai

υπάρξω

fiu.