Psalmi 141

-
141:1
ψαλμός
(Psalm
τω
al lui
Δαυίδ
David)
κύριε
Doamne,
εκέκραξα
am strigat
προς
către
σε
Tine.
εισάκουσόν
Ascultă-
μου
mă!
πρόσχες
Ia aminte
τη
la
φωνή
glasul
της
δεήσεώς
implorării
μου
mele,
εν
în
τω
κεκραγέναι
strigarea
με
mea
προς
către
σε
Tine.
-
141:2
κατευθυνθήτω
Să fie îndreptată
προσευχή
rugăciunea
μου
mea
ως
precum
θυμίαμα
tămâia
ενώπιόν
înaintea
σου
Ta,
έπαρσις
ridicarea
των
χειρών
mâinilor
μου
mele
θυσία
ca jerfa
εσπερινή
de seară.
-
141:3
θου
Pune,
κύριε
Doamne,
φυλακήν
strajă
τω
στόματί
gurii
μου
mele,
και
și
θύραν
ușă
περιοχής
de îngrădire
περί
pentru
τα
χείλη
buzele
μου
mele!
-
141:4
μη
Să nu
εκκλίνης
abați
την
καρδίαν
inima
μου
mea
εις
spre
λόγους
cuvintele
πονηρίας
vicleniei, ro
του
ca
προφασίζεσθαι
să-mi făuresc
προφάσεις
pretexte
εν
pentru
αμαρτίαις
păcate
συν
împreună cu
ανθρώποις
oamenii
εργαζομένοις
care lucrează
την
ανομίαν
nelegiuirea;
και
și
ου μη
nicidecum nu
συνδοίασω
mă voi asocia
μετά
cu
των
εκλεκτών
aleșii
αυτών
lor.
-
141:5
παιδεύσει με
Să mă corecteze ro
δίκαιος
cel drept
εν
cu
ελέει
milă,
και
și
ελέγξει με
să mă certe;
έλαιον δε
dar untdelemnul
αμαρτωλού
păcătosului
μη
să nu
λιπανάτω
îmbălsămeze ro
την
κεφαλήν
capul
μου
meu!
ότι
așa încât
έτι
chiar
και
și
προσευχή
rugăciunea
μου
mea
εν
să fie împotriva
ταις
ευδοκίαις
bunăvoințelor ro
αυτών
lor.
-
141:6
κατεπόθησαν
Au fost înghițiți
εχόμενα
lângă
πέτρας
stâncă
οι
κριταί
judecătorii
αυτών
lor.
ακούσονται
Vor auzi
τα
ρήματά
spusele
μου
mele,
ότι
căci
ηδύνθησαν
sunt plăcute.
-
141:7
ωσεί
Ca
πάχος
o brazdă
γης
de pământ
ερράγη
care se zdrobește
επί
pe
της
γης
pământ,
διεσκορπίσθη
așa au fost risipite
τα
οστά
oasele
αυτών
lor
παρά
în
τον
άδην
Hades.
-
141:8
ότι
Căci
προς
spre
σε
Tine,
κύριε
Doamne,
κύριε
Doamne,
οι
se îndreaptă
οφθαλμοί
ochii
μου
mei.
επί
În
σοι
Tine
ήλπισα
am nădăjduit,
μη
să nu
αντανέλης
fie dat la o parte
την
ψυχήν
sufletul
μου
meu.
-
141:9
φύλαξόν
Păzește-
με
από
de
παγίδος
cursa
ης
pe care
συνεστήσαντό
împreună au pus-o
μοι
împotriva mea!
και
și
από
de
σκανδάλων
piedicile
των
εργαζομένων
lucrătorilor
την
ανομίαν
nelegiuirii.
-
141:10
πεσούνται
Vor cădea
εν
chiar în
αμφιβλήστρω
lațul
αυτών
lor
αμαρτωλοί
păcătoșii.
καταμόνας
Singur
ειμί
sunt
εγώ
eu
έως
până
αν
când
παρέλθω
voi trece.