Isaia 63

-
63:1
τις
Cine
ούτος
e acesta,
παραγενόμενος
venind
εξ
din
*
Εδώμ rog
Edom,
ερύθημα
în roșeața
ιματίων
veșmintelor
εκ
din
*
Βοσόρ rog
Boțra,
ούτος
așa de
ωραίος
superb
εν
în
στολή
haina
αυτού
lui,
βία
venind cu vitalitate,
μετά
în
ισχύος
haina tăriei?
εγώ
Eu
διαλέγομαι rog
dialoghez
δικαιοσύνην
dreptate
και
și
κρίσιν
judecată ro
σωτηρίου rog
a salvării!
-
63:2
διατί
De ce
σου
îți sunt
ερυθρά
roșii
τα
ιμάτια
hainele?
και
și
τα
ενδύματά
veșmintele
σου
tale
ως
ca
από
din
πατητού
călcarea
ληνού
teascului,
-
63:3
πλήρους
plin
καταπεπατημένης
de călcare în picioare?
και
Și
των
dintre
εθνών
națiuni
ουκ έστιν
nu este niciun
ανήρ
bărbat
μετ΄
cu
εμού
mine.
και
Și
κατεπάτησα αυτούς
i-am călcat în picioare,
εν
în
θυμώ
mânia
μου
mea,
και
și
κατέθλασα αυτούς
i-am sfărâmat
ως
ca
γην
țărâna,
και
și
κατήγαγον
am coborât
το
αίμα
sângele
αυτών
lor
εις
în
γην
țărână. ro
και
Și
πάντα
toate
τα
ιμάτια
hainele
μου
mele
εμίανα
sunt întinate.
-
63:4
ημέρα γαρ
Căci ziua
ανταποδόσεως
răsplății
επήλθεν
a venit
αυτοίς
asupra lor,
και
și
ενιαυτός
anul
λυτρώσεως
răscumpărării
πάρεστι
e la îndemână.
-
63:5
και
Și
επέβλεψα
am privit,
και
și
ουκ ην
nu era niciun
βοηθός
ajutor;
και
și
προσενόησα
am fost atent,
και
și
ουθείς
nimeni nu
αντελαμβάνετο
a susținut.
και
Și
ερρύσατο αυτούς
i-a scăpat
βραχίων
Brațul
μου
Meu,
και
și
θυμός
urgia
μου
Mea
επέστη
s-a revărsat.
-
63:6
και
Și
κατεπάτησα αυτούς
i-am călcat în picioare,
τη
în
οργή
urgia
μου
Mea,
και
și
κατήγαγον
am coborât
το
αίμα
sângele
αυτών
lor
εις
în
γην
țărână.
-
63:7
τον
De
έλεον
mila
κυρίου
Domnului
εμνήσθην
mi-am amintit;
τας
de
αρετάς
virtuțile
κυρίου
Domnului
εν
în
πάσιν
toate
οις
câte
ημίν
ne-
ανταποδίδωσι
a răsplătit.
κύριος
Domnul,
κριτής
Judecătorul
αγαθός
cel bun
τω
al
οίκω
Casei
Ισραήλ
lui Israel;
επάγει
El aduce
ημίν
peste noi
κατά
potrivit
το
έλεος
milei
αυτού
Lui,
και
și
κατά
potrivit
το
πλήθος
mulțimii
της
δικαιοσύνης
dreptății
αυτού
Lui.
-
63:8
και
Și
είπεν
zise,
λαός
Poporul
μου
Meu,
τέκνα
copiii,
ου μη
nicidecum nu
αθετήσωσι
vor fi nesocotiți.
και
Și
εγένετο αυτοίς
El li S-a făcut
εις
drept
σωτηρίαν
salvare,
-
63:9
εκ
scoțându-i din
πάσης
toate
θλίψεως
necazurile
αυτών
lor.
ου
Nu
πρέσβυς
un ambasador,
ουδέ
nici
άγγελος
un înger,
αλλ΄
ci
αυτός
El,
κύριος
Domnul
έσωσεν αυτούς
i-a salvat,
διά
fiindcă
το
αγαπάν αυτούς
i-a iubit.
και
Și
φείδεσθαι αυτών
i-a cruțat.
αυτός
El
ελυτρώσατο αυτούς
i-a răscumpărat,
και
și
ανέλαβεν αυτούς
i-a luat,
και
și
ύψωσεν αυτούς
i-a înălțat
πάσας
în toate
τας
ημέρας
zilele
του
αιώνος
veacului.
-
63:10
αυτοί δε
Dar ei
ηπείθησαν
nu au ascultat,
και
și
παρώξυναν
au provocat
το
πνεύμα
Duhul
το άγιον αυτού
Lui cel Sfânt.
και
Și
εστράφη
S-a întors
αυτοίς
spre ei
κύριος
Domnul
εις
în
έχθραν
vrăjmășie;
αυτός
El Însuși
επολέμησεν
a purtat război
αυτούς
împotriva lor.
-
63:11
και
Și
εμνήσθη
El Și-a amintit
ημερών
zilele
αιωνίων
din vechime,
αναβιβάσας
extragerea
εκ
din
της
γης
țară ro
τον
a
ποιμένα
Păstorului
των
προβάτων
oilor.
που
Unde
εστιν
este
ο
Cel ce
θεις
a pus
εν
în
αυτοίς
ei
το
πνεύμα
Duhul
το
Cel
άγιον
Sfânt?
-
63:12
ο
Cel ce
αγαγών
l-a călăuzit
τη
cu mâna
δεξιά
dreaptă
*
Μωυσήν
pe Moise,
ο
Cel ce-i
βραχίων
Brațul
της
δόξης
Gloriei
αυτού
Lui?
κατίσχυσεν
El a învins
ύδωρ
apa
από
în
προσώπου
Fața
αυτού
Lui,
ποιήσαι
Și-a făcut
αυτώ
Sieși
όνομα
un Nume
αιώνιον
veșnic.
-
63:13
ήγαγεν αυτούς
El i-a călăuzit
διά
prin
της
αβύσσου
adânc
ως
ca pe
ίππον
un cal
δι΄
prin
ερήμου
pustie,
και
și ei
ουκ
nu
εκοπίασαν
au obosit.
-
63:14
και
Și
ως
ca pe
κτήνη
vite
διά
prin
πεδίου
câmpie,
κατέβη
a coborât
πνεύμα
Duh
παρά
de la
κυρίου
Domnul,
και
și
ώδηγησεν αυτούς
i-a călăuzit.
ούτως
Astfel
ήγαγες
l-ai dus
τον
pe
λαόν
poporul
σου
Tău,
ποιήσαι σεαυτώ
să-Ți faci
όνομα
un Nume
δόξης
glorios.
-
63:15
επίστρεψον
Întoarce-Te
εκ
din
του
ουρανού
cer,
και
și
ίδε
privește
εκ
din
του
οίκου
Casa
του αγίου σου
Ta cea Sfântă,
και
și din
δόξης
gloria
σου
Ta!
που
Unde
εστιν
este
ζηλός
zelul
σου
Tău,
και
și
ισχύς
tăria
σου
Ta?
που
Unde
εστι
este
το
πλήθος
mulțimea
του
ελέους
milei
σου
Tale,
και
și
οικτιρμών
îndurările
σου
Tale,
ότι
fiindcă
ανέσχου
Te-ai reținut
ημών
față de noi.
-
63:16
συ
Tu
γαρ
dar
ει
ești
πατήρ
Tatăl
ημών
nostru.
ότι
Căci
Αβραάμ
Avraam
ουκ
nu
έγνω ημάς
ne-a cunoscut,
και
și
Ισραήλ
Israel
ουκ
nu
επέγνω ημάς
ne-a recunoscut.
αλλά
Dar
συ
Tu,
κύριε
Doamne
πατήρ
Tatăl
ημών
nostru,
ρύσαι
scapă-
ημάς
ne.
απ΄
De la
αρχής
început
το
όνομά
Numele
σου
Tău
εφ΄
peste
ημάς
noi
εστι
este.
-
63:17
τι
De ce
επλάνησας ημάς
ne rătăcești,
κύριε
Doamne,
από
de la
της
οδού
calea
σου
Ta?
εσκλήρυνας
Ai împietrit
τας
καρδίας
inimile
ημών
noastre,
του
μη
să nu
φοβείσθαί
aibă frică
σε
de Tine?
επίστρεψον
Întoarce-Te
διά
datorită
τους
δούλους
robilor
σου
Tăi!
διά
datorită
τας
φυλάς
semințiilor
της
κληρονομίας
moștenirii
σου
Tale.
-
63:18
ίνα
Ca măcar
μικρόν
puțin
κληρονομήσωμεν
să moștenim
του
din
όρους
Muntele
του αγίου σου
Tău cel Sfânt.
οι
υπεναντίοι
Vrăjmașii
ημών
noștri
κατεπάτησαν
au călcat în picioare
το αγίασμά σου
Locul Tău Preasfânt.
-
63:19
εγενόμεθα
Am devenit
ως
ca
το
ce eram
απ΄
la
αρχής
început,
ότε
când
ουκ
Tu nu
ήρξας ημών
ne conduceai,
ουδέ
nici nu
εκλήθη
fusese chemat
τον
όνομά
Numele
σου
Tău
εφ΄
peste
ημάς
noi.