Iov 30

-
30:1
νυνί δε
Și acum
κατεγέλασάν μου
mă ridiculizează
ελάχιστοι
ultimul dintre ei;
νυν
acum
νουθετούσι με
mă ceartă
εν
în
μέρει
schimb,
ων
aceia cărora le
εξουδένουν
disprețuiam
τους
πατέρας
părinții
αυτών
lor,
ους
pe care
ουχ
nu-i
ηγησάμην
socoteam
είναι
a fi
αξίους
demni
κυνών
de câinii
των
εμών νομάδων
turmelor mele.
-
30:2
και
Și
γε
da!,
ισχύς
forța
χειρών
mâinilor
αυτών
lor
ινατί μοι
la ce anume mi-ar fi folosit?
επ΄
Asupra
αυτούς
lor
απώλετο
era pierzarea
συντέλεια
completă.
-
30:3
εν
În
ενδεία
lipsă
και
și
λιμώ
foame
άγονος
stearpă,
οι
cei ce
φεύγοντες
fugeau
άνυδρον
fără apă, ro
εχθές
mai ieri
συνοχήν
în necaz
και
și
ταλαιπωρίαν
nenorocire.
-
30:4
οι
Cei
περικυκλούντες
dând târcoale
άλιμα
locurilor sărate
επί
de pe
ηχούντι
țărmurile mării urlătoare,
οίτινες
ale căror
άλιμα
alge
ην αυτών
le mâncau ca pe ro
τα
σίτα
grâne;
άτιμοι δε
și necinstiți,
και
și
πεφαυλισμένοι
tratați ca nimic,
ενδεείς
lipsiți
παντός
de orice
αγαθού
bun,
και
și
οι
ριζας
rădăcinile
ξύλων
pomilor
εμασσώντο
mușcând,
υπό
apăsați
λιμού
de foame
μεγάλου
mare.
-
30:5
επανέστησάν
S-au ridicat împotriva
μοι
mea
κλέπται
ca hoți,
-
30:6
ων
cei ce,
οι
οίκοι
casele
αυτών
lor
ήσαν
erau
τρώγλαι rog
găuri
πετρών
în stânci.
-
30:7
αναμέσον
În mijlocul
ευήχων
ținuturilor melodioase
βοήσονται
vor urla
οι
cei ce
υπό
sub
φρύγανα
vreascuri
άγρια
sălbatice
διητώντο
își duc traiul.
-
30:8
αφρόνων
Ai celor fără minte
υιοί
fii, ro
και
și
ατίμων
al celor necinstiți
όνομα
nume!
και
Și
κλέος
faimă
εσβεσμένον
stinsă
από
de pe
γης
pământ.
-
30:9
νυνί
Acum
δε
însă
κιθάρα εγώ
eu harfă
ειμι αυτών
le sunt,
και
și
εμέ
θρύλλημα έχουσιν
au ca zicală.
-
30:10
εβδελύξαντο δε
Și le e scârbă de
με
mine,
αποστάντες
ținându-se la depărtare
μακράν
mare;
από δε
și dinaintea
προσώπου
feței
μου
mele
ουκ
nu
εφείσαντο
au cruțat
πτύελον
scuipatul.
-
30:11
ανοίξας γαρ
Căci deschizându-Și
φαρέτραν
tolba
αυτού
Lui
εκάκωσέ με
m-a necăjit;
και
și
χαλινόν
frâu
του
în
προσώπου
fața
μου
mea
εξαπέστειλεν
ei nu mai au.
-
30:12
επί
Pe
δεξιών
dreapta,
βλαστού
vlăstarul lor ro
επανέστησαν
se ridică asupra mea;
πόδας
picioarele
αυτού
lui
εξέτεινεν
și le-a întins mărind pasul
και
și
ωδοποίησεν
deschizând
επ΄
împotriva
εμέ
mea
τρίβους
cărările
απωλείας
pieirii
αυτών
lor;
-
30:13
εξετρίβησαν
au șters
τρίβοι
cărările
μου
mele;
εξέδυσε γαρ μου
căci El mi-a scos
την
στολήν
costumul;
βέλεσιν
cu țeapa
αυτού
Lui
κατηκόντισέ με
m-a acoperit de străpungeri.
-
30:14
κέκριται δε
Și judecatu-
μου
m-a
ως
după cum
βούλεται
voiește;
εν
în
οδύναις
dureri
πέφυρμαι
sunt pângărit.
-
30:15
επιστρέφονταί μου
Mi s-au întors
αι
οδύναι
durerile;
ωχετό μου
mi s-a dus
ελπίς
speranța
ώσπερ
ca
πνεύμα
vântul,
και
și
ώσπερ
ca
νέφος
un nor
σωτηρία
salvarea
μου
mea.
-
30:16
και
Și
νυν
acum
επ΄
asupra-
εμέ
mi
εκχυθήσεται
se va revărsa
ψυχή
sufletul
μου
meu;
έχουσι δε με
și mă țin
ημέραι
zilele
οδυνών
durerilor.
-
30:17
νυκτί δε
Iar noaptea
τα
οστά
oasele
μου
mele
συγκέκαυται
ard,
τα
δε
și
νεύρά
ligamentele
μου
mele
διαλέλυται
s-au dezlegat.
-
30:18
εν
Cu
πολλή
mare
ισχύϊ
forță
επελάβετό μου
mă ține
της
de
στολής
haină;
ώσπερ
precum
το
περιστόμιον
gulerul
του
χιτώνός
veșmântului
μου
meu
περιέσχε με
m-a înconjurat.
-
30:19
ήγησαι δε με
Și m-ai socotit
ίσα
ca pe
πηλώ
lut;
εν
în
γη
pământ
και
și
σποδώ
cenușă
μου
mi-e
μερίς
partea.
-
30:20
κέκραγα δε
Și am strigat
προς
către
σε
Tine,
και
și
ουκ
nu
ακούεις με
m-ai auzit;
έστησαν
ei au stat
και
și
κατενοήσάν με
m-au observat.
-
30:21
επέβης δε
Și Te-ai urcat pe
μοι
mine
ανελεημόνως
nemilos;
χειρί
cu mână
κραταιά
tare
με
m-
εμαστίγωσας
ai biciuit.
-
30:22
έταξας δε
Și Te-ai așezat pe poziție împotriva
μοι
mea
εν
cu
οδύναις
dureri;
και
și
απέρριψάς με
m-ai lepădat
από
de la
σωτηρίας
salvare.
-
30:23
οίδα γαρ
Căci știu
ότι
θάνατός
moartea
με
εκτρίψει
va șterge,
οικία γαρ
întrucât casa
παντί
fiecărui
θνητώ
muritor
γη
pământul e.
-
30:24
ει γαρ
Căci dacă
όφελον
m-aș îndatora
δυναίμην
aș putea
εμαυτόν
eu însumi
διαχειρώσασθαι
să mă omor,
η
sau
δεηθείς γε
da! să-l implor
ετέρου
pe un altul
και
și
ποιήσει
să facă
μοι τούτο
asta pentru mine.
-
30:25
εγώ
Eu
δε
însă
επί
pentru
παντί
fiecare
αδυνάτω
neputincios
έκλαυσα
am plâns,
εστέναξα δε
și am suspinat
ιδών
văzând
άνδρα
omul
εν
în
ανάγκαις
nevoie.
-
30:26
εγώ
Eu
επέχων
așteptam
αγαθοίς
lucruri bune,
ιδού
și iată,
συνήντησάν μοι
m-au întâmpinat
μάλλον
mai degrabă
ημέραι
zile
κακών
rele.
-
30:27
κοιλία
Pântecele
μου
meu
εξέζεσε
s-a întors pe dos, ro
και
și
ου
nu
σιωπήσεται
voi rămâne tăcut;
προέφθασάν με
mi-au ieșit înainte
ημέραι
zilele
πτωχείας
în care am ajuns sărman.
-
30:28
στένων
Suspinând
πορεύομαι
am umblat
άνευ
fără
φιμού
să-mi înfrânez gura;
έστηκα δε
și am stat în picioare
εν
în
εκκλησία
adunare
κεκραγώς
strigând.
-
30:29
αδελφός
Frate
γέγονα
am devenit
σειρήνων rog
strigoilor, ro
εταίρος δε
și tovarăș
στρουθών
cu struții.
-
30:30
το
δέρμα
Pielea
μου
mi
εσκότωται
s-a înnegrit
μεγάλως
de tot,
τα
δε
și
οστά
oasele
μου
mele,
από
de
καύματος
văpaie.
-
30:31
απέβη δε
Și s-a prefăcut
εις
în
πένθος
jale
μου
a mea
κιθάρα
harfă,
δε
și
ψαλμός
psalmul
μου
meu,
εις
în
κλαυθμόν
plâns
εμοί
mie.