Psalmi 2

Neamurile se strâng împotriva Domnului

-
2:1
ψαλμός
(Psalm
τω
al lui
Δαυίδ
David)
ινατί
De ce
εφρύαξαν
se întărâtă
έθνη
neamurile,
και
și
λαοί
popoarele
εμελέτησαν
meditează
κενά
deșertăciuni?
-
2:2
παρέστησαν rog
S-au alăturat
οι
βασιλείς
împărații
της
γης
pământului,
και
și
οι
άρχοντες
conducătorii
συνήχθησαν
s-au strâns
επιτοαυτό
împreună
κατά
împotriva
του
κυρίου
Domnului
και
și
κατά
împotriva
του
χριστού
Unsului ro
αυτού
Lui,
-
2:3
διαρρήξωμεν
Să rupem
τους
δεσμούς
legăturile
αυτών
lor,
και
și
απορρίψωμεν rog
să aruncăm
αφ΄
de la
ημών
noi
τον
ζυγόν
jugul
αυτών
lor.
-
2:4
ο
Cel ce
κατοικών
locuiește
εν
în
ουρανοίς
cer
εκγελάσεται
râde cu hohote
αυτούς
de ei,
και
și
κύριος
Domnul
εκμυκτηριεί αυτούς
îi ia în râs.
-
2:5
τότε
Atunci
λαλήσει
va vorbi
προς
către
αυτούς
ei
εν
în
οργή
urgia
αυτού
Lui;
και
și
εν
în
τω
θυμώ
mânia
αυτού
Lui
ταράξει αυτούς
îi va tulbura.
-
2:6
εγώ
Eu
δε
însă
κατεστάθην
am fost pus
βασιλεύς
împărat
υπ΄
de
αυτού
El
επί
peste
Σιών
Sion,
όρος
Muntele
το
άγιον αυτού
Lui sfânt,
-
2:7
διαγγέλλων
ca să vestesc
το
πρόσταγμα
porunca
κυρίου
Domnului.
κύριος
Domnul
είπε
a zis
προς
către
με
Mine,
υιός rog
Fiul
μου
Meu
ει
ești
συ
Tu,
εγώ
Eu
σήμερον
astăzi
γεγέννηκά σε
Te-am născut.
-
2:8
αίτησαι
Cere
παρ΄
de la
εμού
Mine,
και
și
δώσω σοι
Îți voi da
έθνη
neamurile
την
ca
κληρονομίαν
moștenire
σου
a Ta,
και
și
την
ca
κατάσχεσίν
stăpânire ro
σου
a Ta,
τα
πέρατα
marginile
της
γης
pământului.
-
2:9
ποιμανείς αυτούς
Le vei păstori
εν
cu
ράβδω
un toiag
σιδηρά
de fier,
ως
ca pe
σκεύη
vasul
κεραμέως
unui olar
συντρίψεις αυτούς
le vei zdrobi.
-
2:10
και
Și
νυν
acum,
βασιλείς
împărați,
σύνετε
înțelegeți.
παιδεύθητε
Instruiți-vă
πάντες
toți
οι
cei ce
κρίνοντες
judecați
την
pe
γην
pământ.
-
2:11
δουλεύσατε
Slujiți ca robi
τω
κυρίω
Domnului
εν
cu
φόβω
frică,
και
și
αγαλλιάσθε
săltați de veselie
αυτώ
înaintea Lui
εν
cu
τρόμω
cutremurare.
-
2:12
δράξασθε rog
Întinzând mâinile, strângeți
παιδείας rog
instrucție,
μήποτε
ca nu cumva
οργισθή
-L iritați pe
κύριος
Domnului,
και
și
απολείσθε
să pieriți
εξ
de pe
οδού
calea
δικαίας
cea dreaptă,
όταν
deîndată ce
εκκαυθή
se va aprinde
εν
cu
τάχει
repeziciune
θυμός
mânia
αυτού
Lui.
μακάριοι
Binecuvântați
πάντες
sunt toți
οι
cei ce
πεποιθότες
se încred
επ΄
în
αυτώ
El.