Psalmi 147

-
147:1
αλληλούϊα
(Aleluia)
αινείτε
Lăudați
τον
pe
κύριον
Domnul,
ότι
căci
αγαθός
bun este
ψαλμός
un psalm!
τω
Pentru
θεώ
Dumnezeul
ημών
nostru,
ηδυνθείη
plăcută
αίνεσις
laudă fie!
-
147:2
οικοδομών
Zidește
Ιερουσαλήμ
Ierusalimul
κύριος
Domnul;
τας
διασποράς
diaspora
του
lui
Ισραήλ
Israel
επισυνάξει
El o va aduna.
-
147:3
ο
Cel ce
ιώμενος
vindecă
τους
pe cei
συντετριμμένους
zdrobiți
την
în
καρδίαν
inimă,
και
și
δεσμεύων
leagă
τα
συντρίμματα
fracturile
αυτών
lor;
-
147:4
ο
Cel ce
αριθμών
numără
πλήθη
mulțimea
άστρων
stelelor;
και
și
πάσιν
pe fiecare
αυτοίς
dintre ele
ονόματα
pe nume
καλών
le cheamă.
-
147:5
μέγας
Mare
ο
e
κυριός
Dumnezeul
ημών
nostru,
και
și
μεγάλη
mare
η
e
ισχύς
forța
αυτού
Lui,
και
și
της
pentru
συνέσεως
priceperea
αυτού
Lui
ουκ
nu
έστιν
este
αριθμός
număr.
-
147:6
αναλαμβάνων
Cel ce îi înalță
πραείς
pe cei blânzi
ο
e
κύριος
Domnul;
ταπεινών δε
și smerește
αμαρτωλούς
pe păcătoși
έως
până
της
la
γης
pământ.
-
147:7
εξάρξατε
Luați inițiativa
τω
către
κυρίω
Domnul
εν
în
εξομολογήσει
laudă recunoscătoare.
ψάλατε
Psalmodiați
τω
către
θεώ
Dumnezeul
ημών
nostru
εν
cu
κιθάρα
harfa.
-
147:8
τω
Cel ce
περιβάλλοντι
acoperă
τον
ουρανόν
cerul
εν
cu
νεφέλαις
nori;
τω
Cel ce
ετοιμάζοντι
pregătește
τη
γη
pământului
υετόν
ploaie;
τω
Cel ce
εξανατέλλοντι
face să se ridice
εν
pe
όρεσι
munți
χόρτον
iarba,
και
și
χλόην
iarbă fragedă
τη
pentru
δουλεία
slujirea ro
των
ανθρώπων
oamenilor;
-
147:9
διδόντι
dând
τοις
κτήνεσι
vitelor
τροφήν
hrana
αυτών
lor,
και
și
τοις
νεοσσοίς
puilor
των
κοράκων
corbilor --
τοις
tuturor celor ce
επικαλουμένοις αυτόν
Îl cheamă.
-
147:10
ουκ
Nu
εν
în
τη
δυναστεία
puterea
του
ίππου
calului
θελήσει
Îi e voia;
ουδέ
nici
εν
în
ταις
κνήμαις
pulpele
του
ανδρός
oamenilor
ευδοκεί
nu-Și găsește plăcerea.
-
147:11
ευδοκεί
Își găsește plăcerea
κύριος
Domnul
εν
în
τοις
cei ce
φοβουμένοις
au frică
αυτόν
de El,
και
și
εν
în
τοις
cei ce
ελπίζουσιν
nădăjduiesc
επί
în
το
έλεος
mila
αυτού
Lui.
-
147:12
επαίνει
Aplaudă
Ιερουσαλήμ
Ierusalime
τον
pe
κύριον
Domnul!
αίνει
Laudă
τον
pe
θεόν
Dumnezeul
σου
tău
Σιών
Sioane!
-
147:13
ότι
Căci
ενίσχυσε
El a întărit
τους
μοχλούς
drugii
των
πυλών
porților
σου
tale;
ευλόγησε
a binecuvântat
τους
pe
υιούς
fiii
σου
tăi
εν
în mijlocul
σοι
tău.
-
147:14
ο
Cel ce
τιθείς
pune
τα
όριά
hotarele
σου
tale
ειρήνην
în pace,
και
și
στέαρ
cu grăsimea
πυρού
grâului
εμπιπλών σε
te satură.
-
147:15
ο
Cel ce
αποστέλλων
trimite
το
λόγιον
grăirea
αυτού
Lui
τη
pe
γη
pământ --
έως τάχους
degrabă
δραμείται
va alerga
λόγος
cuvântul
αυτού
Lui;
-
147:16
διδόντος
dându-
χιόνα αυτού
Și zăpada
ωσεί
ca
έριον
lâna;
ομίχλην
negura
ωσεί
ca pe
σποδόν
cenușă o
πάσσοντος
presară;
-
147:17
βάλλοντος
azvârlindu-
κρύσταλλον αυτού
Și gheața
ωσεί
precum
ψωμούς
dumicații de pâine;
κατά
în
πρόσωπον
fața
ψύχους
gerului
αυτού
Lui
τις
cine
υποστήσεται
va sta?
-
147:18
εξαποστελεί
El va trimite
τον
λόγον
cuvântul
αυτού
Lui,
και
și-
τήξει αυτά
i va topi. ro
πνεύσει
Va sufla
το
πνεύμα
Duhul ro
αυτού
Lui
και
și
ρυήσεται
vor curge
ύδατα
ape.
-
147:19
ο
Cel ce
απαγγέλλων
vestește
το
λόγιον
grăirea
αυτού
Sa
τω
lui
Ιακώβ
Iacov,
δικαιώματα
rânduielile
και
și
κρίματα
judecățile
αυτού
Sale
τω
lui
Ισραήλ
Israel.
-
147:20
ουκ
El nu
εποίησεν
S-a purtat ro
ούτως
astfel
παντί
față de orice
έθνει
neam,
και
și
τα
κρίματα
judecățile
αυτού
Lui
ουκ
nu
εδήλωσεν
le-a manifestat
αυτοίς
către ele.