Psalmi 104

-
104:1
ψαλμός
(Psalm
τω
al lui
Δαυίδ
David)
ευλόγει
Binecuvântează
ψυχή
suflete
μου
al meu
τον
pe
κύριον
Domnul!
κύριε
Doamne
θεός
Dumnezeul
μου
meu,
εμεγαλύνθης
mare ești Tu
σφόδρα
peste măsură!
εξομολόγησιν
Cu strălucire ro
και
și
μεγαλοπρέπειαν
măreție
ενεδύσω
Te-ai îmbrăcat;
-
104:2
αναβαλλόμενος
Ți-ai pus
φως
lumina
ως
ca
ιμάτιον
pe-o haină;
εκτείνων
întinzând
τον
ουρανόν
cerul
ωσεί
ca pe
δέρριν
un cort;
-
104:3
στεγάζων
făcând acoperiș
εν
din
ύδασι
ape
τα
υπερώα αυτού
cămărilor Lui de sus;
τιθείς
punând
νέφη
norii
την
επίβασιν
scăriță pașilor
αυτού
Lui;
ο
Cel ce
περιπατών
umblă
επί
pe
πτερύγων
aripile
ανέμων
vânturilor;
-
104:4
ο
Cel ce
ποιών
face
τους
pe
αγγέλους
îngerii
αυτού
Lui
πνεύματα
duhuri,
και
și
τους
pe
λειτουργούς αυτού
servitori Lui publici
πυρός φλόγα
flacără de foc;
-
104:5
ο
Cel ce
θεμελιών
a întemeiat
την
γην
pământul
επί
pe
την
ασφάλειαν
stabilitatea
αυτής
lui -- ro
ου
nu
κλιθήσεται
se va clătina
εις
în
τον
αιώνα
veacul
του
αιώνος
veacului;
-
104:6
άβυσσος
adâncul
ως
precum
ιμάτιον
o haină
το
περιβόλαιον
învelindu-
αυτού
L.
επί
Pe
των
ορέων
munți
στήσονται
se vor ține
ύδατα
apele;
-
104:7
από
la
επιτιμήσεως
mustrarea
σου
Ta,
φεύξονται
ele vor fugi;
από
la
φωνής
glasul
βροντής
tunetului
σου
Tău
δειλιάσουσιν
se vor înspăimânta;
-
104:8
αναβαίνουσιν
urcă
όρη
munții,
και
și
καταβαίνουσι
coboară
πεδία
câmpiile,
εις
spre
τόπον
locul
ον
unde
εθεμελίωσας αυτά
temelie le-ai pus;
-
104:9
όριον
un hotar
έθου
le-ai pus
ο
pe care
ου
nu-l
παρελεύσονται
vor trece,
ουδέ
nici nu
επιστρέψουσι
se vor întoarce
καλύψαι
pentru a acoperi
την
γην
pământul.
-
104:10
ο
Cel ce
εξαποστέλλων
trimite
πηγάς
izvoare
εν
în
φάραγξιν
râpe;
αναμέσον
prin mijlocul
των
ορέων
munților
διελεύσονται
vor trece
ύδατα
ape.
-
104:11
ποτιούσι
ele vor adăpa
πάντα
toate
τα
θηρία
fiarele
του
αγρού
câmpului;
προσδέξονται
le vor primi
όναγροι
măgarii sălbatici
εις
pentru
δίψαν
setea
αυτών
lor;
-
104:12
επ΄
în
αυτά
ei
τα
πετεινά
păsările
του
ουρανού
cerului
κατασκηνώσει
se vor cuibări,
εκ
din
μέσου
mijlocul
των
πετρών
stâncilor
δώσουσι
își vor face auzit
φωνήν
glasul.
-
104:13
ποτίζων
El adapă
όρη
munții
εκ
din
των
υπερώων αυτού
cămările Lui de sus.
από
Din
καρπού
rodul
των
έργων
lucrărilor
σου
Lui
χορτασθήσεται
se va sătura
γη
pământul.
-
104:14
ο
Cel ce
εξανατέλλων
face să răsară
χόρτον
iarba
τοις
pentru
κτήνεσι
dobitoace,
και
și
χλόην
iarbă fragedă
τη
pentru
δουλεία
slujirea ro
των
ανθρώπων
oamenilor,
του
ca
εξαγαγείν
să scoată
άρτον
pâine
εκ
din
της
γης
pământ;
-
104:15
και
și
οίνος
vinul
ευφραίνει
care înveselește
καρδίαν
inima
ανθρώπου
omului;
του
ca
ιλαρύναι
-i bucure
πρόσωπον
fața
εν
cu
ελαίω
untdelemn;
και
și
άρτος
pâinea
καρδίαν
inima
ανθρώπου
omului
στήριζει
o susține.
-
104:16
χορτασθήσονται
Se vor sătura
τα
ξύλα
pomii
του
πεδίου
câmpiei,
αι
κέδροι
cedrii
του
*
Λιβάνου
Libanului
ας
pe care i-
εφύτευσας
ai sădit.
-
104:17
εκεί
Acolo
στρουθία
rândunica
εννοσσεύσουσι
își va face cuibul;
του
și a
ερωδιού
barzei
κατοικία
locuință
ηγείται
e așezată deasupra
αυτών
lor.
-
104:18
όρη
Munții
τα
cei
υψηλά
înalți,
ταις
pentru
ελάφοις
cerbi;
πέτρα
stânca,
καταφυγή
un refugiu
τοις
pentru
χοιρογρυλλίοις
iepuri.
-
104:19
εποίησε
El a făcut
σελήνην
luna
εις
pentru
καιρούς
vremuri;
ήλιος
soarele
έγνω
cunoaște
την
δύσιν
regiunea apusului
αυτού
lui.
-
104:20
έθου
Ai făcut
σκότος
întunericul,
και
și
εγένετο
s-a făcut
νυξ
noapte;
εν
în
αυτή
ea
διελεύσονται
cutreieră
πάντα
toate
τα
θηρία
fiarele
του
δρυμού
pădurii.
-
104:21
σκύμνοι
Progeniturile de leu
ωρυόμενοι
răcnesc
του
αρπάσαι
să înșface,
και
și
ζητήσαι
caută
παρά
la
τω
θεώ
Dumnezeu
βρώσιν
hrana
αυτοίς
lor.
-
104:22
ανέτειλεν
Răsare
ήλιος
soarele,
και
și
συνήχθησαν
ele s-au strâns,
και
și
εις
în
τας
μάνδρας
vizuinile
αυτών
lor
κοιτασθήσονται
se vor odihni.
-
104:23
εξελεύσεται
Și iese
άνθρωπος
omul
επί
la
το
έργον
munca
αυτού
lui,
και
și
επί
la
την
εργασίαν
lucrul
αυτού
lui
έως
până
εσπέρας
seara.
-
104:24
ως
Cât
εμεγαλύνθη
de mărețe
τα
sunt
έργα
lucrările
σου
Tale,
κύριε
Doamne!
πάντα
Toate
εν
cu
σοφία
înțelepciune
εποίησας
le-ai făcut;
επληρώθη
s-a umplut
γη
pământul
της
de
κτίσεώς
creația
σου
Ta.
-
104:25
αύτη
Această
θάλασσα
mare ro
η
e
μεγάλη
mare
και
și
ευρύχωρος
întinsă; ro
εκεί
acolo
ερπετά
mișună animale ro
ων
pentru care
ουκ
nu
έστιν
este
αριθμός
număr;
ζώα
vietăți
μικρά
mici
μετά
și ro
μεγάλων
mari;
-
104:26
εκεί
acolo
πλοία
corăbii
διαπορεύονται
străbat;
δράκων
dragonul
ούτος
acesta
ον
pe care l-
έπλασας
ai plăsmuit
εμπαίζειν
pentru a râde ro
αυτώ
de el.
-
104:27
πάντα
Toate ro
προς
de la
σε
Tine
προσδοκώσι
așteaptă
δούναι
le dai
την
τροφήν
hrana
αυτών
lor
εις
la
εύκαιρον
timpul cuvenit.
-
104:28
δόντος σου αυτοίς
Tu le dai,
συλλέξουσιν
ei adună;
ανοίξαντός
deschizându-
σου
Ți
την
χείρα
mâna,
τα
σύμπαντα
toate împreună
πλησθήσονται
se vor umple
χρηστότητος
de bunătate. ro
-
104:29
αποστρέψαντος δε
Dar întorcându-
σου
Ți
το
πρόσωπον
Fața,
ταραχθήσονται
se vor tulbura;
αντανελείς
iei înapoi
το
πνεύμα
duhul
αυτών
lor,
και
și
εκλείψουσι
se vor sfârși,
και
și
εις
în
τον
χουν
țărâna
αυτών
lor
επιστρέψουσιν
se vor întoarce.
-
104:30
εξαποστελείς
Vei trimite
το
πνεύμά
Duhul
σου
Tău,
και
și
κτισθήσονται
vor fi create,
και
și
ανακαινιείς
vei reînnoi
το
πρόσωπον
fața
της
γης
pământului.
-
104:31
ήτω
Fie
δόξα
slava
κυρίου
Domnului
εις
în
τους
αιώνας
veci.
ευφρανθήσεται
Se va bucura
κύριος
Domnul
επί
de
τοις
έργοις
lucrările
αυτού
Lui.
-
104:32
ο
Cel ce
επιβλέπων
privește
επί
asupra
την
γην
pământului,
και
și
ποιών αυτήν
îl face
τρέμειν
să se cutremure;
ο
Cel ce
απτόμενος
atinge
των
ορέων
munții
και
și
καπνίζονται
ei fumegă.
-
104:33
άσω
Voi cânta
τω
κυρίω
Domnului
εν
în
τη
ζωή
viața
μου
mea.
ψαλώ
Voi psalmodia
τω
θεώ
Dumnezeului
μου
meu
έως
cât
υπάρχω
voi fi.
-
104:34
ηδυνθείη αυτώ
Plăcută să-I fie
διαλογή
scurgerea versurilor ro
μου
mele,
εγώ δε
și eu
ευφρανθήσομαι
mă voi bucura
επί
în
τω
κυρίω
Domnul.
-
104:35
εκλείποιεν
Se vor sfârși
αμαρτωλοί
păcătoșii
από
de pe
της
γης
pământ,
και
și
άνομοι
nelegiuiții,
ώστε
așa că
μη
nu
υπάρχειν
vor mai fi ro
αυτούς
aceștia.
ευλόγει
Binecuvăntează
ψυχή
suflete
μου
al meu
τον
pe
κύριον
Domnul.