Iona 4

-
4:1
και
Și
ελυπήθη
s-a întristat
Ιωνάς
Iona
λύπην
cu întristare
μεγάλην
mare,
και
și
συνεχύθη
era făcut de rușine. ro
-
4:2
και
Și
προσεύξατο
s-a rugat
προς
către
κύριον
Domnul,
και
și
είπεν
a zis,
ω
O,
κύριε
Doamne
όυχ
nu
όυτοι
acestea
οι
erau
λόγοι
cuvintele
μου
mele,
έτι
încă
όντος
fiind
μου
eu
εν
în
τη
γη
țara
μου
mea?
διά
Pentru
τούτο
aceasta
προέφθασα
am prevăzut
του
φυγείν
să fug
εις
la
*
Θαρσείς
Tars;
διότι
întrucât
έγνων
cunoșteam
ότι
συ
Tu ești
ελεήμων
milos
και
și
οικτίρμων
îndurător,
μακρόθυμος
îndelung răbdător
και
și
πολυέλεος
plin de milă,
και
și
μετανοών
că Te căiești
επί
cu privire la
ταις
κακίαις
rele.
-
4:3
και
Și
νυν
acum,
δέσποτα
Stăpâne
κύριε
Doamne,
λάβε
ia
την
ψυχήν
sufletul
μου
meu
απ΄
de la
εμού
mine,
ότι
căci
καλόν
mai bună
το
e
αποθανείν
moartea
με
mea
η
decât
ζην
viața.
-
4:4
και
Și
ειπέ
zise
κύριος
Domnul,
ει
Ești
σφόδρα
peste măsură de
λελύπησαι
întristat
συ
tu?
-
4:5
και
Și
εξήλθεν
a ieșit
Ιωνάς
Iona
εκ
din
της
πόλεως
cetate,
και
și
εκάθισεν
a șezut
απέναντι
înaintea
της
πόλεως
cetății,
και
și
εποίησεν αύτω
și-a făcut
εκεί
acolo
σκηνήν
un cort,
και
și
εκάθητο
s-a așezat
υποκάτω
sub
αυτής
el,
έως
până
ου
când
απίδη
va vedea
τι
ce
έσται
va fi
τη
cu
πόλει
cetatea.
-
4:6
και
Și
προσέταξε
a poruncit
κύριος
Domnul
θεός
Dumnezeu
κολοκύνθη
o curcubitacee,
και
și
ανέβη
s-a înălțat
υπέρ
deasupra
κεφαλής
capului
Ιωνά
lui Iona,
του
ca
είναι
să fie
σκιάν
umbră
υπεράνω
deasupra
της
κεφαλής
capului
αυτού
lui,
του
ca
σκιάζειν αυτώ
să-l umbrească
από
de
των
κακών
necazurile
αυτού
lui.
και
Și
εχάρη
s-a bucurat
Ιωνάς
Iona
επί
de
τη
κολοκύνθη
curcubitacee
χαράν
cu bucurie
μεγάλην
mare.
-
4:7
και
Și
προσέταξεν
a poruncit
θεός
Dumnezeu
σκώληκι
un vierme
εωθινή
dis de dimineața
τη
a
επαύριον
doua zi,
και
și
επάταξε
a lovit
την
κολόκυνθαν
curcuibitaceea,
και
și
εξηράνθη
s-a uscat.
-
4:8
και
Și
εγενέτο
a avut loc
άμα
în același timp
τω
ανατείλαι
răsăritul
τον
ήλιον
soarelui,
και
și
προσέταξεν
a poruncit
θεός
Dumnezeu
πνεύματι
un vânt
καύσωνι
fierbinte
συγκαίοντι
să ardă;
και
și
επάταξεν
a lovit
ήλιος
soarele
επί
peste
την
κεφαλήν
capul
Ιωνά
lui Iona,
και
și
ωλιγοψύχει
el s-a demoralizat,
και
și
απελέγετο
își refuza
την
ψυχήν
viața
αυτού
lui,
και
și
είπε
zicea,
καλόν
Mai bine
μοι
pentru mine
το
αποθανείν
să mor
η
decât
ζην
să trăiesc.
-
4:9
και
Și
είπεν
zise
θεός
Dumnezeu
προς
lui
Ιωνάν
Iona,
ει
Ești
σφόδρα
peste măsură
λελύπησαι
de întristat
συ
tu
επί
pentru
τη
κολοκύνθη
curcubitacee?
και
Și
είπε
el zise,
σφόδρα
Peste măsură
λελύπημαι
de întristat
εγώ
sunt eu,
έως
până la
θανάτου
moarte.
-
4:10
και
Și
είπε
zise
κύριος
Domnul,
συ
Tu,
μεν
cu adevărat,
εφείσω
ai scrupule ro
υπέρ
pentru
της
κολοκύνθης
curcubitacee,
υπέρ
pentru
ης
care
ουκ
nu
εκακοπάθησας
ai suferit necazuri
επ΄
asupra ro
αυτή
ei,
ουδέ
nici nu
εξέθρεψας
ai hrănit-
αυτήν
o;
η
care
εγενήθη
a venit la existență
υπό
în timpul
νύκτα
nopții,
και
și
υπό
în timpul
νύκτα
nopții
απώλετο
a pierit.
-
4:11
εγώ δε
Iar Eu
ου
nu
φείσομαι
voi avea scrupule
υπέρ
față de
Νινευϊ
Ninive
της
πόλεως
cetatea
της
cea
μεγάλης
mare,
εν
în
η
care
κατοικούσι
locuiesc
εν
în
αυτή
ea
πλείους
mai mult
η
de
δώδεκα
douăsprezece ori
μυριάδες
zece mii ro
ανθρώπων
de oameni,
οίτινες
care
ουκ
nu
έγνωσαν
cunosc
δεξιάν
dreapta
αυτών
lor
η
sau
αριστεράν
stânga
αυτών
lor,
και
și
κτήνη
vite
πολλά
multe?