Eclesiastul 8

-
8:1
σοφία
Înțelepciunea
ανθρώπου
omului
φωτιεί
va lumina
πρόσωπον
fața
αυτού
lui;
και
și
αναιδής
nerușinatului,
προσώπω
fața-
αυτού
i
μισηθήσεται
va fi urâtă.
-
8:2
στόμα
Ce iese din gura
βασιλέως
împăratului,
φύλαξον
păzește!
και
și asta
περί
datorită
λόγου
cuvântului
όρκου
jurământului făcut
θεού
lui Dumnezeu.
-
8:3
μη
Nu
σπουδάσης
te grăbi
από
din
προσώπου
Fața
αυτού
Lui
πορεύση
să pleci.
μη
Să nu
στης
rămâi
εν
într-
λόγω
un lucru
πονηρώ
răufăcător,
ότι
căci
ο αν
orice
θελήση
dorește,
ποιήσει
El face,
-
8:4
καθώς
precum
βασιλεύς
un împărat
εξουσιάζων
exersându-și autoritatea!
και
Și
τις
cine
ερεί αυτώ
îi va spune,
τι
Ce
ποιείς
faci?
-
8:5
ο
Cel ce
φυλάσσων
păzește
εντολήν
porunca,
ου
nu
γνώσεται
va cunoaște
ρήμα
niciun lucru
πονηρόν
răufăcător.
και
Și
καιρόν
vremea
κρίσεως
judecății,
γινώσκει
o cunoaște
καρδία
inima
σοφού
înțeleptului.
-
8:6
ότι
Pentru
παντί
orice
πράγματι
acțiune
έστι
este
καιρός
o vreme
και
și
κρίσις
o judecată;
ότι
fiindcă
γνώσις
cunoștința
του
ανθρώπου
omului
πολλή
e multă
επ΄
în
αυτόν
el.
-
8:7
ότι
Căci
ουκ έστι
nu este nimeni
γινώσκων
care să cunoască
τι
ce
το
εσόμενον
va fi;
ότι
căci
καθώς
așa cum
έσται
va fi,
τις
cine
αναγγελεί αυτώ
îi va face cunoscut?
-
8:8
ουκ έστιν
Nu este niciun
άνθρωπος
om
εξουσιάζων
care să aibă autoritate
εν
în
πνεύματι
duh,
του
pentru
κωλύσαι
a reține
συν
cu
το
πνεύμα
duhul;
και
și
ουκ έστιν
nu este nicio
εξουσιάζων
autoritate care să aibă putere
εν
în
ημέρα
ziua
θανάτου
morții,
και
și
ουκ έστιν
nu este
αποστολή
iertare
εν
în
ημέρα
ziua
πολέμου
bătăliei,
και
și
ου
nu-l
διασώσει
va salva
ασεβεία
impietatea
τον
pe cel
παρ΄
din proximitatea
αυτής
ei. ro
-
8:9
και
Și
σύμπαν
toate
τούτο
acestea le-
είδον
am văzut,
και
și
έδωκα
mi-am pus
την
καρδίαν
inima
μου
mea
εις
în
παν
orice
το
ποίημα
înfăptuire
ο
care
πεποίηται
se face
υπό
sub
τον
ήλιον
soare;
τα όσα
toate câte le
εξουσιάσατο
exercită cu autoritate
άνθρωπος
omul
εν
asupra
ανθρώπω
omului
του
pentru
κακώσαι αυτόν
a-l opresa.
-
8:10
και
Și
τότε
atunci
είδον
i-am văzut
ασεβείς
pe cei lipsiți de pietate
εις
la
τάφους
morminte
εισαχθέντας
fiind duși;
και
și
εκ
ieșeau cu ei din
του
locul cel
αγίου
sfânt;
και
și
επορεύθησαν
au mers,
και
și
επηνέθησαν
erau lăudați
εν
în
τη
πόλει
cetate,
ότι
datorită
ούτως εποίησαν
lucrurilor pe care le făcuseră.
και
Și
γε
într-adevăr,
τούτο
aceasta
ματαιότης
e deșertăciune.
-
8:11
ότι
Fiindcă
ουκ
nu
έστι
este
γινομένη
manifestare
αντίρρησις
de obiecție
από
[împotriva
των
celor ce
ποιούντων
săvârșesc
το
πονηρόν
răul cumplit
ταχύ
1 rapidă],
διά
de
τούτο
aceea
επληροφορήθη
e plină de siguranță
καρδία
inima
υιών
fiilor
του
ανθρώπου
omului
εν
în
αυτοίς
ei,
του
ποιήσαι
să facă
το
πονηρόν
răul cumplit.
-
8:12
ος
Cel ce
ήμαρτεν
a păcătuit
εποίησε
a săvârșit
το
ce
πονηρόν
e cumplit
από
de
τότε
atunci,
και
și
από
de-
μακρότητος
a lungul zilelor
αυτών
lor;
ότι
căci
και
deasemenea,
γε
da,
γινώσκω
cunosc
εγώ
eu însumi
ότι
έστιν
este
αγαθόν
bine
τοις
pentru cei ce
φοβουμένοις
au frică
τον
de
θεόν
Dumnezeu,
όπως
așa încât
φοβώνται
să aibă frică
από
de
προσώπου
Fața
αυτού
Lui.
-
8:13
και
Și
αγαθόν
bine
ουκ έσται
nu va fi
τω
celui
ασεβεί
lipsit de pietate,
και
și
ου
nu
μακρυνεί
își va prelungi
ημέρας
zilele
εν
la
σκιά
umbră,
ος
căci
ουκ έστι
nu are ro
φοβούμενος
frică
από
dinaintea
προσώπου
Feței
του
lui
θεού
Dumnezeu.
-
8:14
έστι
Este
ματαιότης
o deșertăciune
η
care
πεποίηται
e făcută
επί
pe
της
γης
pământ;
ότι
fiindcă
εισί
sunt
δίκαιοι
unii drepți,
ότι
și fiindcă
φθάνει
rău ajunge
προς
asupra
αυτούς
lor,
ως
potrivit
ποίημα
faptei
των
celor
ασεβών
lipsiți de pietate;
και
și
εισίν
sunt
ασεβείς
unii lipsiți de pietate,
ότι
și fiindcă
φθάνει
bine ajunge
προς
asupra
αυτούς
lor,
ως
potrivit
ποίημα
faptei
των
celor
δικαίων
drepți.
είπα
Am zis
ότι
και γε
în adevăr, și
τούτο
aceasta-i
ματαιότης
deșertăciune.
-
8:15
και
Și
επήνεσα
am lăudat
εγώ
eu însumi
συν
în același timp
την
ευφροσύνην
bucuria,
ότι
fiindcă
ουκ
nu
έστιν
este
αγαθόν
lucru bun
τω
ανθρώπω
omului
υπό
sub
τον
ήλιον
soare,
ότι ει μη
decât numai
του
φαγείν
să mănânce,
και
și
του
πιείν
să bea,
και
și
του
ευφρανθήναι
să se bucure.
και
Și
αυτό
aceasta
συμπροσέσται
se va însoți cu fața
αυτώ
lui
εν
în
μόχθω
truda
αυτού
lui
ημέρας
în toate zilele
ζωής
vieții
αυτού
lui,
ας
pe care
έδωκεν αυτώ
i le-a dat
θεός
Dumnezeu
υπό
sub
τον
ήλιον
soare.
-
8:16
εν
În
οις
care lucruri
έδωκα
mi-am pus
την
καρδίαν
inima
μου
mea
του
γνώναι
să cunoasc
την
σοφίαν
înțelepciunea,
και
și
του
ιδείν
să văd
τον
περισπασμόν
preocuparea omului
τον
care
πεποιημένον
se face
επί
pe
της
γης
pământ;
ότι
căci
και
și
εν
în timpul
ημέρα
zilei,
και
și
εν
în timpul
νυκτί
nopții,
ύπνον
somn
εν
cu
οφθαλμοίς
ochii
αυτού
lui,
ουκ έστι
omul nu ro
βλέπων
vede.
-
8:17
και
Și
είδον
am văzut
σύμπαντα
toate
τα
ποιήματα
înfăptuirile
του
lui
θεού
Dumnezeu,
ότι
ου
nu
δυνήσεται
va putea
άνθρωπος
omul
του
cercetând
ευρείν
să găsească înțelegere
συν
cu privire la
το
ποίημα
fapta
το
care
πεποιημένον
se înfăptuiește
υπό
sub
τον
ήλιον
soare.
όσα αν
Oricât
μοχθήση
se va osteni
άνθρωπος
omul
του
ζητήσαι
să caute,
και
tot
ουχ
nu
ευρήσει
va găsi.
και
Și
γε
da!,
όσα αν
oricât ar
είπη
zice
σοφός
înțeleptul
του
γνώναι
are cunoaștere,
ου
nu
δυνήσεται
va putea
του
ευρείν
să găsească.
ότι
Căci
σύμπαν
în întregime
τούτο
aceasta
έδωκα
am pus-o
εις
în
καρδίαν
inima
μου
mea,
και
și
καρδία
inima
μου
mea
σύμπαν
în întregime
είδε
a privit
τούτο
aceasta,