Cântarea Cântărilor 2

Dorul miresei după mirele ei

-

2:1

εγώ

Eu,

άνθος

floare

του

din

πεδίου

câmpie,

κρίνον

crin

των

din

κοιλάδων

văi.

-

2:2

ως

Ca

κρίνον

un crin

εν

în

μέσω

mijlocul

ακανθών

spinilor,

ούτως

așa

η

e

πλησίον

draga

μου

mea

αναμέσον

în mijlocul

των

θυγατέρων

fetelor.

-

2:3

ως

Ca

μήλον

un măr

εν

între

τοις

ξύλοις

pomii

του

δρυμού

pădurii,

ούτως

așa-i

αδελφιδός

preaiubitul

μου

meu

αναμέσον

în mijlocul

των

υιών

flăcăilor. ro

εν

În

τη

σκιά

umbra

αυτού

lui

επεθύμησα

am poftit să fiu,

και

și

εκάθισα

am șezut,

και

și

καρπός

rodul

αυτού

lui,

γλυκύς

dulce

εν

în

λάρυγγί

gâtul

μου

meu.

-

2:4

εισαγάγετέ

Duceți-

με

mă

εις

în

οίκον

casa

του

οίνου

vinului.

τάξατε

Stabiliți ro

επ΄

pentru

εμέ

mine

αγάπην

iubirea.

-

2:5

στηρίσατέ

Susțineți-

με

mă

εν

cu

μύροις

miruri.

στοιβάσατέ

Zidiți- ro

με

mă

εν

cu

μήλοις

mere,

ότι

căci

τετρωμένη

străpunsă

αγάπης

de iubire-s

εγώ

eu.

-

2:6

ευώνυμος

Stânga

αυτού

lui

υπό

sub

την

κεφαλήν

capul

μου

meu,

και

și

η

δεξιά

dreapta

αυτού

lui

περιλήψεταί με

mă va îmbrățișa.

-

2:7

ώρκισα υμάς

Vă conjur,

θυγατέρες

fiice

Ιερουσαλήμ

ale Ierusalimului,

εν

pe

ταις

δυνάμεσι

puterile

και

și

εν

pe

ισχύσεσι

tăriile

του

αγρού

câmpului,

εάν

nu

εγείρητε

suscitați,

και

nu

εξεγείρητε

treziți

την

αγάπην

iubirea

έως

până

ου

când

θελήση

va voi ea.

Timpul cântării

-

2:8

φωνή

Glasul

αδελφιδού

preaiubitului

μου

meu!

ιδού

Iată,

ούτως

astfel

ήκει

vine el

πηδών

sărind

επί

peste

τα

όρη

munți,

διαλλόμενος

săltând

επί

peste

τους

βουνους

dealuri.

-

2:9

ομοιός

Asemenea

εστιν

este

αδελφιδός

preaiubitul

μου

meu

τη

δορκάδι

căprioarei

η

sau

νεβρώ

puiului

ελάφων

cerbului.

ιδού

Iată,

ούτος

el

έστηκεν

se ține

οπίσω

în spatele

του

τοίχου

zidului

ημών

nostru,

παρακύπτων

adâncindu-și privirile

διά

prin

των

θυρίδων

fereastră,

εκκύπτων

uitându-se

διά

printre

των

δικτύων

gratii.

-

2:10

αποκρίνεται

Răspunde

αδελφιδός

preaiubitul

μου

meu,

και

și-

λέγει μοι

mi spune,

ανάστα

Ridică-te,

ελθέ

vino

η

πλησίον

iubita

μου

mea,

καλή

frumoasa

μου

mea,

περιστερά

porumbița

μου

mea.

-

2:11

ότι

Căci

ιδού

iată,

ο

χειμών

iarna

παρήλθεν

trecu,

ο

υετός

ploaia

απήλθεν

se duse,

επορεύθη

a plecat

εαυτώ

la ea.

-

2:12

τα

άνθη

Florile

ώφθη

s-au ivit

εν

din

τη

γη

pământ;

καιρός

vremea

της

τομής

de plivit

έφθακε

a venit;

φωνή

glasul

της

τρυγόνος

turturicii

ηκούσθη

se aude

εν

în

τη

γη

pământul

ημών

nostru.

-

2:13

η

συκή

Smochinul

εξήνεγκεν

a odrăslit

ολύνθους αυτής

smochinele lui verzi;

αι

άμπελοι

viile

κυπρίζουσιν

înfloresc,

έδωκαν

își răspândesc

οσμήν

aroma.

ανάστα

Ridică-te,

ελθέ

vino

η

πλησίον

iubita

μου

mea,

καλή

frumoasa

μου

mea,

περιστερά

porumbița

μου

mea,

και

și

ελθέ

vino.

-

2:14

συ

Tu

περιστερά

porumbița

μου

mea

εν

din

σκέπη

scobitura

της

πέτρας

stâncii,

εχόμένα

din proximitatea

του

προτειχίσματος

primul zid fortificat,

δείξόν

arată-

μοι

mi

την

όψιν

înfățișarea

σου

ta,

και

și

ακούτισόν με

fă-mă să aud

την

φωνήν

glasul

σου

tău.

ότι

Fiindcă

η

φωνή

glasul

σου

tău

ηδεία

e dezmierdător,

και

și

η

όψις

înfățișarea

σου

ta,

ωραία

splendidă.

-

2:15

πιάσατε

Prindeți-

ημίν

ne

αλώπεκας

vulpile

μικρούς

cele mici,

αφανίζοντας

care strică

αμπελώνας

viile,

και

căci

αι

άμπελοι

viile

ημών

noastre

κυπρίζουσιν

înfloresc.

-

2:16

αδελφιδός

Preaiubitul

μου

meu

εμοί

e al meu,

καγώ

și eu

αυτώ

a lui,

ο

cel ce

ποιμαίνων

paște

εν

printre

τοις

κρίνοις

crini.

-

2:17

έως

Până

ου

ce

διαπνεύση

se răcorește

η

ημέρα

ziua,

και

și

κινηθώσιν

se duc

αι

σκιαί

umbrele,

απόστερψον

întoarce-te!

ομοιώθητι

Aseamănă-

συ

te,

αδελφιδέ

preaiubitul

μου

meu,

τω

δόρκωνι

căpriorului

η

sau

νεβρώ

puiului

ελάφων

căprioarelor

επί

pe

όρη

munții

κοιλωμάτων

ce-ncercuiesc.