Marcu 2

Vindecarea unui paralitic

-
2:1
και
Și
πάλιν
din nou
εισήλθεν
a intrat
εις
în
Καπερναούμ
Capernaum
δι΄
după câteva
ημερών
zile,
και
și
ηκούσθη
s-a auzit
ότι
εις
în
οίκόν
casă
εστι
este.
-
2:2
και
Și
ευθέως
îndată
συνήχθησαν
s-au strâns
πολλοί
mulți,
ώστε
așa că
μηκέτι
nu mai
χωρείν
aveau loc,
μηδέ
nici
τα
προς
la
την
θύραν
ușă.
και
Și
ελάλει αυτοίς
le vorbea
τον
λόγον
Cuvântul.
-
2:3
και
Și
έρχονται
au venit
προς
la
αυτόν
El,
παραλυτικόν
un paralitic
φέροντες
aducând,
αιρόμενον
purtat fiind ro
υπό
de
τεσσάρων
patru inși.
-
2:4
και
Și
μη
ne
δυνάμενοι
putând
προσεγγίσαι
să se apropie
αυτώ
de El
διά
datorită
τον
όχλον
mulțimii,
απεστέγασαν
au descoperit
την
στέγην
acoperișul
όπου
casei unde
ην
era.
και
Și
εξορύξαντες
scobindu-l,
χαλώσι
au coborât
τον
κράββατον
paletul
εφ΄
pe
ω
care
παραλυτικός
paraliticul
κατέκειτο
zăcea.
-
2:5
ιδών δε
Și văzând
Ιησούς
Isus
την
πίστιν
credința
αυτών
lor,
λέγει
spune
τω
παραλυτικώ
paraliticului,
τέκνον
Fiule
αφέωνταί σοι
iertate-ți sunt
αι
αμαρτίαι
păcatele
σου
tale.
-
2:6
ήσαν δε
Și erau
τινες
unii
των
dintre
γραμματέων
cărturari
εκεί
acolo
καθήμενοι
șezând,
και
și
διαλογιζόμενοι
raționând
εν
în
ταις
καρδίαις
inimile
αυτών
lor.
-
2:7
τι
Pentru ce
ούτος
Acesta
ούτω
astfel
λαλεί
vorbește
βλασφημίας
blasfemiind?
τις
Cine
δύναται
poate
αφιέναι
să ierte
αμαρτίας
păcatele
ει μη
decât numai
εις
Unul Singur,
θεός
Dumnezeu?
-
2:8
και
Și
ευθέως
îndată
επιγνούς
cunoscând bine
Ιησους
Isus
τω
în
πνεύματι
Duhul
αυτού
Lui,
ότι
ούτως
astfel
διαλογίζονται
raționează
εν
în
εαυτοίς
sinea lor,
είπεν αυτοίς
le zise,
τι
De ce
ταύτα
acestea le
διαλογίζεσθε
raționați
εν
în
ταις
καρδίαις
inimile
υμών
voastre?
-
2:9
τι
Ce
εστιν
este
ευκοπώτερον
mai ușor,
ειπείν
să zici
τω
παραλυτικώ
paraliticului,
αφέωνταί σου
Iertate îți sunt
αι
αμαρτίαι
păcatele?
η
Sau
ειπείν
să zici,
έγειραι
Ridică-te,
και
și
άρόν
ia-
σου
ți
τον
κράββατον
paletul,
και
și
περιπάτει
mergi?
-
2:10
ίνα δε
Dar ca
ειδήτε
să știți
ότι
εξουσίαν
autoritate
έχει
are
υιός
Fiul
του
ανθρώπου
Omului
αφιέναι
să ierte
επί
pe
της
γης
pământ
αμαρτίας
păcatele,
λέγει
spuse
τω
παραλυτικώ
paraliticului,
-
2:11
σοι
Ție îți
λέγω
spun,
έγειραι
Ridică-te,
και
și
άρον
ia-ți
τον
κράββατόν
paletul
σου
tău,
και
și
ύπαγε
mergi
εις
în
τον
οίκόν
casa
σου
ta.
-
2:12
και
Și
ηγέρθη
s-a ridicat
ευθέως
îndată,
και
și
άρας
luând
τον
κράββατον
paletul,
εξήλθεν
a mers
εναντίον
înaintea
πάντων
tuturor;
ώστε
încât
εξίστασθαι
erau uimiți
πάντας
toți,
και
și
δοξάζειν
glorificau
τον
pe
θεόν
Dumnezeu,
λέγοντας
spunând
ότι
că,
ουδέποτε
Niciodată
ούτως
așa ceva
είδομεν
nu am văzut.

Chemarea lui Levi

-
2:13
και
Și
εξήλθε
a ieșit
πάλιν
din nou
παρά
la
την
θάλασσαν
mare;
και
și
πας
toată
όχλος
mulțimea
ήρχετο
a venit
προς
la
αυτόν
El,
και
și
εδίδασκεν αυτούς
îi învăța.
-
2:14
και
Și
παράγων
trecând,
είδε
a văzut
Λευϊν
pe Levi
τον
cel
του
al lui
Αλφαίου
Alfeu,
καθήμενον
șezând
επί
la
το
τελώνιον
biroul de impozite,
και
și
λέγει αυτώ
îi spune,
ακολούθει
Urmează-
μοι
Mă.
και
Și
αναστάς
sculându-se
ηκολούθησεν αυτώ
L-a urmat.
-
2:15
και
Și
εγένετο
a avut loc
εν
pe când
τω
κατακείσθαι αυτόν
stătea El aplecat la masă
εν
în
τη
οικία
casa
αυτού
lui Levi;
και
și
πολλοί
mulți
τελώναι
perceptori de impozite
και
și
αμαρτωλοί
păcătoși
συνανέκειντο
stăteau aplecați la masă
τω
cu
Ιησού
Isus
και
și
τοις
cu
μαθηταίς
ucenicii
αυτού
Lui;
ήσαν γαρ
căci erau
πολλοί
mulți,
και
și
ηκολούθησαν αυτώ
Îl urmau.
-
2:16
και
Și
οι
γραμματείς
cărturarii
και
și
οι
Φαρισαίοι
fariseii
ιδόντες
văzându-
αυτόν
L
εσθίοντα
mâncând
μετά
cu
των
τελωνών
perceptorii de impozite
και
și
αμαρτωλών
cu păcătoșii
έλεγον
spuseră
τοις
μαθηταίς
uceniciilor
αυτού
Lui,
τι
Ce e
ότι
aceasta?
μετά
cu
των
τελωνών
perceptorii de impozite
και
și
αμαρτωλών
cu păcătoșii
εσθίει
mănâncă El
και
și
πίνει
bea?
-
2:17
και
Și
ακούσας
auzind
Ιησούς
Isus,
λέγει αυτοίς
le spune,
ου
Nicio
χρείαν
nevoie nu
έχουσιν
au
οι
cei
ισχύοντες
tari ro
ιατρού
de doctor,
αλλ΄
ci
οι
aceia cărora
κακώς
rău
έχοντες
le este. ro
ουκ
Nu
ήλθον
am venit
καλέσαι
să chem
δικαίους
pe drepți,
αλλά
ci
αμαρτωλούς
pe păcătoși
εις
la
μετάνοιαν
pocăință.

Postul

-
2:18
και
Și
ήσαν
erau
οι
μαθηταί
ucenicii
Ιωάννου
lui Ioan,
και
și
οι
cei
των
ai
Φαρισαίων
fariseilor,
νηστεύοντες
ținând post;
και
și
έρχονται
au venit
και
și
λέγουσιν αυτώ
I-au spus,
διατί
Pentru ce
οι
μαθηταί
ucenicii
Ιωάννου
lui Ioan
και
și
οι
cei
των
ai
Φαρισαίων
fariseilor
νηστεύουσιν
postesc,
οι
δε
dar
σοι μαθηταί
ucenici Tăi
ου
nu
νηστεύουσι
postesc?
-
2:19
και
Și
είπεν αυτοίς
le zise
Ιησούς
Isus,
μη
Oare
δύνανται
pot
οι
υιοί
fiii
του
νυμφώνος
camerei de nuntă,
εν
în timp
ω
ce
νυμφίος
mirele
μετ΄
cu
αυτών
ei
εστι
este,
νηστεύειν
să postească?
όσον
Cât
χρόνον
timp
μεθ΄
cu
εαυτών
ei
έχουσι
au
τον
pe
νυμφίον
mire,
ου
nu
δύνανται
pot
νηστεύειν
posti.
-
2:20
ελεύσονται
Vor veni
δε
însă
ημέραι
zile
όταν
când
απαρθή
va fi luat
απ΄
de la
αυτών
ei
νυμφίος
mirele,
και
și
τότε
atunci
νηστεύσουσιν
vor posti,
εν
în
εκείναις
acele
ταις
ημέραις
zile.
-
2:21
και
Și
ουδείς
nimeni
επίβλημα
un petic
ράκους
de stofă
αγνάφου
nefolosit
επιρράπτει
nu-l coase
επί
la
ιματίω
o haină
παλαιώ
veche;
ει δε μη
altfel,
αίρει
trage ro
το
πλήρωμα
plinătatea
αυτού
ei
το
cel
καινόν
nou
του
din cel
παλαιού
vechi,
και
și
χείρον
mai rea
σχίσμα
ruptura
γίνεται
devine.
-
2:22
και
Și
ουδείς
nimeni nu
βάλλει
pune
οίνον
vin
νέον
nou
εις
în
ασκούς
burdufuri
παλαιούς
vechi;
ει δε μη
altfel,
ρήσσει
sparge
οίνος
vinul
ο
cel
νέος
nou
τους
ασκούς
burdufurile,
και
și
οίνος
vinul
εκχείται
se varsă;
και
și
οι
ασκοί
burdufurile
απολούνται
se strică;
αλλά
ci
οίνον
vinul
νέον
nou
εις
în
ασκούς
burdufuri
καινούς
noi
βλητέον
se cuvine să fie pus.

Isus, Domn al sabatului

-
2:23
και
Și
εγένετο
a fost că
παραπορεύεσθαι
trecea
αυτόν
El,
εν
în
τοις
σάββασιν
sabaturi,
διά
prin
των
σπορίμων
semănături,
και
și
ήρξαντο
au început
οι
μαθηταί
ucenicii
αυτού
Lui,
οδόν
cărare
ποιείν
să-și facă,
τίλλοντες
smulgând
τους
στάχυας
spice.
-
2:24
και
Și
οι
Φαρισαίοι
fariseii
έλεγον αυτώ
I-au spus,
ίδε
Vezi,
τι
de ce
ποιούσιν
fac ei
εν
în
τοις
σάββασιν
sabat
ο
ceea ce
ουκ
nu e
έξεστι
permis?
-
2:25
και
Și
αυτός
El
έλεγεν αυτοίς
le-a spus,
ουδέποτε
Niciodată nu
ανέγνωτε
ați citit
τι
ce
εποίησε
a făcut
Δαβίδ
David
ότε
când
χρείαν
nevoie
έσχε
a avut,
και
și
επείνασεν
a flămânzit,
αυτός
el
και
și
οι
cei
μετ΄
cu
αυτού
el?
-
2:26
πως
Cum
εισήλθεν
a intrat
εις
în
τον
οίκον
casa
του
lui
θεού
Dumnezeu,
επί
când era
Αβιάθαρ
Abiatar
του
αρχιερέως
mare preot,
και
și
τους
άρτους
pâinile
της
pentru
προθέσεως
punerea-înainte
έφαγεν
le-a mâncat,
ους
pe care
ουκ
nu
έξεστι
e îngăduit
φαγείν
să fie mâncate,
ει μη
decât numai
τοις
de
ιερεύσι
marele preot;
και
și
έδωκε
a dat
και
și
τοις
celor
συν
cu
αυτώ
el
ούσι
fiind?
-
2:27
και
Și
έλεγεν αυτοίς
le-a spus,
το
σάββατον
Sabatul
διά
pentru
τον
άνθρωπον
om
εγένετο
a fost făcut,
ουχ
nu
άνθρωπος
omul
διά
pentru
το
σάββατον
sabat.
-
2:28
ώστε
Așa că
κύριός
Domn
εστιν
este
υιός
Fiul
του
ανθρώπου
Omului
και
și
του
al
σαββάτου
sabatului.