Geneza 2

-
2:1
και
Și
συνετελέσθησαν
au fost sfârșite împreună
ουρανός
cerul
και
și
γη
pământul,
και
și
πας
toată
κόσμος
oștirea
αυτών
lor.
-
2:2
και
Și
συνετέλεσεν ο θεός
Dumnezeu a sfârșit
εν
în
τη
ημέρα
ziua
τη
a
έκτη
șasea
τα
έργα
lucrarea
αυτού
Lui
α
pe care
εποίησε
a făcut-o.
και
Și
κατέπαυσε
S-a odihnit
τη
în
ημέρα
ziua
τη
a
εβδόμη
șaptea
από
de
πάντων
toate
των
έργων
lucrările
αυτού
Lui
ων
pe care le
εποίησε
făcuse.
-
2:3
και
Și
ευλόγησεν ο θεός
Dumnezeu a binecuvântat
την
ημέραν
ziua
την
a
εβδόμην
șaptea,
και
și
ηγίασεν
a sfințit-
αυτήν
o,
ότι
fiindcă
εν
în
αυτή
ea
κατέπαυσεν
S-a odihnit
από
de
πάντων
toate
των
έργων
lucrările
αυτού
Lui,
ων
pe care
ήρξατο ο θεός
Dumnezeu a început Să
ποιείν
le facă.
-
2:4
αυτή
Aceasta
η
e
βίβλος
cartea
γενέσεως
genezei
ουρανού
cerului
και
și
γης
pământului,
ότε
când
εγένετο
au luat ființă,
η
în
ημέρα
ziua în care
εποίησε
a făcut
θεός
Dumnezeu
τον
ουρανόν
cerul
και
și
την
γην
pământul,
-
2:5
και
și
παν
orice
χλωρόν
plantă verde
αγρού
a câmpului,
προ
înainte
του
de
γένεσθαι
a fi fost
επι
pe
της
γης
pământ,
και
și
πάντα
orice
χόρτον
iarbă
αγρού
a câmpului,
προ
înainte
του
de
ανατείλαι
a răsări,
ου γαρ
căci nu
έβρεξεν
ploase
κύριος
Domnul
θεός
Dumnezeu
επί
pe
την
γην
pământ,
και
și
άνθρωπος
om
ουκ
nu
ην
era
εργάζεσθαι αυτήν
ca să-l lucreze.
-
2:6
πηγή δε
Dar un izvor ro
ανέβαινεν
se ridica
εκ
din
της
γης
pământ,
και
și
επότιζε
uda
παν
toată
το
πρόσωπον
fața
της
γης
pământului.
-
2:7
και
Și
έπλασεν ο θεός
Dumnezeu a plăsmuit
τον
άνθρωπον
omul,
χουν
țărână
λαβών
luând
από
din
της
γης
pământ.
και
Și
ενεφύσησεν
a suflat
εις
înspre
το
πρόσωπον
fața
αυτού
lui
πνοήν
suflare
ζωής
de viață,
και
și
εγένετο
a devenit
άνθρωπος
omul
εις
un
ψυχήν
suflet
ζώσαν
viu.
-
2:8
και
Și
εφύτευσεν
a plantat
θεός
Dumnezeu
παράδεισον
un paradis
εν
în
*
Εδέν
Eden
κατά
spre
ανατολάς
răsărit,
και
și
έθετο
a pus
εκεί
acolo
τον
pe
άνθρωπον
omul
ον
pe care-l
έπλασε
plăsmuise.
-
2:9
και
Și
εξανέτειλεν
[făcut să crească
θεός
Dumnezeu
έτι
1 a mai]
εκ
din
της
γης
pământ
παν
orice
ξύλον
pom
ωραίον
splendid
εις
la
όρασιν
vedere,
και
și
καλόν
bun
εις
de
βρώσιν
mâncat,
και
și
το
ξύλον
pomul
της
ζωής
vieții
εν
în
μέσω
mijlocul
του
παραδείσου
paradisului,
και
și
το
ξύλον
pomul
του
cel al lui
ειδέναι
a ști
γνωστόν
cunoștința
καλού
binelui
και
și
πονηρού
răului cumplit.
-
2:10
ποταμός δε
Și un râu
εκπορεύεται
ieșea
εξ
din
*
Εδέν
Eden,
ποτίζειν
ca să ude
τον
παράδεισον
paradisul,
εκείθεν
care de acolo
αφορίζεται
se împarte
εις
în
τέσσαρας
patru
αρχάς
surse de apă.
-
2:11
όνομα
Numele
τω
ενί rog
unuia
*
Φισών
e Pison.
ούτος
Acesta e
ο
cel ce
κυκλών
înconjoară
πάσαν
tot
την
γην
pământul
*
Ευιλάτ
Havila,
εκεί
acolo
ου
unde
έστι
este
το
χρυσίον
aur.
-
2:12
το
δε
Și
χρυσίον
aurul
της
din
γης
pământul
εκείνης
acesta
καλόν
e bun,
και
și
εκεί
acolo
εστιν
este
άνθραξ
bedeliumul
και
și
λίθος
piatra
ο
de
πράσινος
crisopraz. ro
-
2:13
και
Și
όνομα
numele
τω
ποταμώ
râului
τω
al
δευτέρω
doilea
*
Γεών
e Ghihon.
ούτος
Acesta e
ο
cel ce
κυκλών
înconjoară
πάσαν
tot
την
γην
pământul
*
Αιθιοπίας
Etiopiei.
-
2:14
και
Și
ποταμός
râul
ο
al
τρίτος
treilea
*
Τίγρις
e Tigru.
ούτος
Acesta e
ο
cel ce
προπορευόμενος
curge
κατέναντι
chiar înspre ro
*
Ασσυρίων
asirieni.
δε
Iar
ποταμός
râul
ο
a
τέταρτος
patrulea
Ευφράτης
e Eufratul.
-
2:15
και
Și
έλαβε
l-a luat
κύριος
Domnul
θεός
Dumnezeu
τον
pe
άνθρωπον
omul
ον
pe care îl
έπλασε
plăsmuise,
και
și
έθετο αυτόν
l-a pus
εν
în
τω
παραδείσω
paradis
εργάζεσθαι αυτόν
să-l lucreze
και
și
φυλάσσειν
-l păzească.
-
2:16
και
Și
ενετείλατο
a poruncit
κύριος
Domnul
θεός
Dumnezeu
τω
lui
Αδάμ
Adam,
λέγων
spunând,
από
Din
παντός
toți
ξύλου
pomii
του
care-s
εν
în
τω
παραδείσω
paradis
βρώσει
hrană
φαγή
vei mânca;
-
2:17
από δε
dar din
του
ξύλου
pomul
του
γινώσκειν
cunoștinței
καλόν
binelui
και
și
πονηρόν
răului cumplit,
ου
să nu
φάγεσθε
mănânci
απ΄
din
αυτού
el;
δ΄
dar
αν
în orice
ημέρα
zi
φάγητε
vei mânca
απ΄
din
αυτού
el,
θανάτω
cu moarte
αποθανείσθε
vei muri.
-
2:18
και
Și
είπε
a zis
κύριος
Domnul
θεός
Dumnezeu,
ου
Nu e
καλόν
bine
είναι
să fie
τον
άνθρωπον
omul
μόνον
singur,
ποιήσωμεν αυτώ
să-i facem
βοηθόν
un ajutor
κατ΄
potrivit
αυτόν
lui.
-
2:19
και
Și
έπλασεν
a plăsmuit
θεός
Dumnezeu
έτι
tot ro
εκ
din
της
γης
pământ,
πάντα
toate
τα
θηρία
fiarele
του
αγρού
câmpului,
και
și
πάντα
toate
τα
πετεινά
păsările
του
ουρανού
cerului.
και
Și
ήγαγεν αυτά
le-a adus
προς
la
τον
Αδάμ
Adam,
ιδείν
să vadă
τι
cum
καλέσει αυτά
le va chema.
και
Și
παν
orice
ο αν
ființă pe care
εκάλεσεν αυτό
o chema
Αδάμ
Adam,
ψυχήν
orice suflet
ζώσαν
viu,
τούτο
acela era
όνομα
numele
αυτώ
ei.
-
2:20
και
Și
εκάλεσεν
a chemat
Αδάμ
Adam
ονόματα
numele
πάσι
tuturor
τοις
κτήνεσι
vitelor,
και
și
πάσι
al tuturor
τοις
πετεινοίς
păsărilor
του
ουρανού
cerului,
και
și
πάσι
al tuturor
τοις
θηρίοις
fiarelor
του
αγρού
câmpului,
τω δε
dar pentru
Αδάμ
Adam
ουχ ευρέθη
nu s-a găsit nici
βοηθός
un ajutor
όμοιος
asemenea
αυτώ
lui.
-
2:21
και
Și
επέβαλε
a făcut să cadă
κύριος
Domnul
θεός
Dumnezeu
έκστασιν
o stare de pierdere a cunoștinței ro
επί
peste
τον
Αδάμ
Adam,
και
și
ύπνωσε
a adormit.
και
Și
έλαβε
a luat
μίαν
una
των
din
πλευρών
coastele
αυτού
lui,
και
și
ανεπλήρωσε
a furnizat
σάρκα
carne
αντ΄
asupra
αυτής
ei.
-
2:22
και
Și
ωκοδόμησε
a zidit ro
κύριος
Domnul
θεός
Dumnezeu
την
πλευράν
coasta
ην
pe care
έλαβεν
a luat-o
από
din
του
Αδάμ
Adam
εις
într-o
γυναίκα
femeie.
και
Și
ήγαγεν
a adus-
αυτήν
o
προς
la
τον
Αδάμ
Adam.
-
2:23
και
Și
είπεν Αδάμ
Adam a zis,
τούτο
Aceasta
νυν
acum,
οστούν
e os
εκ
din
των
οστέων
oasele
μου
mele,
και
și
σαρξ
carne
εκ
din
της
σαρκός
carnea
μου
mea;
αυτή
ea
κληθήσεται
va fi chemată
γυνή
femeie
ότι
căci
εκ
din
του
ανδρός
bărbat
αυτής
ea
ελήφθη
a fost luată.
-
2:24
ένεκεν
De ro
τούτου
aceea
καταλείψει
va lăsa
άνθρωπος
omul
τον
pe
πατέρα
tatăl
αυτού
lui
και
și
την
pe
μητέρα
mama lui,
και
și
προσκολληθήσεται
se va alătura
τη
γυναίκα
femeii ro
αυτού
lui,
και
și
έσονται
vor fi
οι
cei
δύο
doi
εις
într-
σάρκα
[carne
μίαν
1 o singură].
-
2:25
και
Și
ήσαν
erau
οι
δύο
amândoi
γυμνοί
goi,
τε
atât
Αδάμ
Adam
και
cât și
γυνή
femeia
αυτού
lui.
και
Și
ουκ
nu
ησχύνοντο
se rușinau.