2 Corinteni 3

-

3:1

αρχόμεθα

Începem noi

πάλιν

din nou

εαυτούς

pe noi înșine

συνιστάνειν

să ne recomandăm?

ει μη

Sau oare

χρήζομεν

avem nevoie

ως

ca

τινες

unii,

συστατικών

[cu recomandări

επιστολών

1 de scrisori]

προς

către

υμάς

voi,

η

sau

εξ

de la

υμών

voi

συστατικών

de scrisori cu recomandări?

-

3:2

η

επιστολή

Scrisoarea

ημών

noastră

υμείς

voi

εστέ

sunteți,

εγγεγραμμένη

fiind scrisă

εν

în

ταις

καρδίαις

inimile

ημών

noastre,

γινωσκομένη

cunoscută

και

și

αναγινωσκομένη

citită

υπό

de

πάντων

toți

ανθρώπων

oamenii;

-

3:3

φανερούμενοι

fiind arătați

ότι

că

εστέ

sunteți

επιστολή

scrisoarea

χριστού

lui Hristos,

διακονηθείσα

slujită

υφ΄

de

ημών

noi,

εγγεγραμμένη

fiind scrisă

ου

nu

μέλανι

cu cerneală,

αλλά

ci

πνεύματι

prin Duhul

θεού

Dumnezeului

ζώντος

Celui viu;

ουκ

nu

εν

pe

πλαξί

tablete

λιθίναις

de piatră,

αλλ΄

ci

εν

pe

πλαξί

tabletele

καρδίας

inimilor

σαρκιναίς

de carne.

-

3:4

πεποίθησιν δε

și încredințarea

τοιαύτην

aceasta o

έχομεν

avem

διά

prin

του

χριστού

Hristos

προς

față de

τον

θεόν

voi;

-

3:5

ουχ

nu

ότι

ca și cum

ικανοί

capabili

εσμεν

suntem

αφ΄

de la

εαυτών

noi înșine

λογίσασθαί

să gândim

τι

ceva

ως

ca

εξ

de la

εαυτών

noi înșine,

αλλ΄ η

ci

ικανότης

capacitatea

ημών

noastră

εκ

e din

του

θεού

Dumnezeu;

-

3:6

ος

Care

και

și

ικάνωσεν ημάς

ne-a făcut capabili

διακόνους

să fim slujitori

καινής

ai unui nou

διαθήκης

legământ,

ου

nu

γράμματος

al literei,

αλλά

ci

πνεύματος

al Duhului;

το

γαρ

căci

γράμμα

litera

αποκτείνει

omoară,

το

δε

dar

πνεύμα

Duhul

ζωοποιεί

dă viață.

-

3:7

ει δε

Și dacă

η

διακονία

slujirea

του

θανάτου

morții

εν

în

γράμμασιν

litere

εντετυπώμενη

gravată

εν

pe

λίθοις

pietre,

εγενήθη

a fost

εν

spre

δόξη

glorie,

ώστε

așa încât

μη

nu

δύνασθαι

puteau

ατενίσαι

să-și ațintească privirile

τους

υιούς

fiii

Ισραήλ

lui Israel

εις

spre

το

πρόσωπον

fața

Μωυσέως

lui Moise

διά

datorită

την

δόξαν

gloriei

του

προσώπου

feței

αυτού

lui

την

(glorie care

καταργουμένην

e trecătoare),

-

3:8

πως

cum

ουχί

nu

μάλλον

mai mult

η

διακονία

slujba

του

πνεύματος

Duhului

έσται

va fi

εν

în

δόξη

glorie?

-

3:9

ει γαρ

Căci dacă

η

διακονία

slujba

της

κατακρίσεως

condamnării

δόξα

a fost glorie,

πολλώ

cu mult

μάλλον

mai mult

περισσεύει

prisosește

η

διακονία

slujba

της

δικαιοσύνης

dreptății

εν

în

δόξη

glorie.

-

3:10

και γαρ

Căci, de asemenea,

ουδέ

nici măcar nu

δεδόξασται

a fost glorificat

το

ce

δεδοξασμένον

era glorificat

εν

în

τούτω

această

τω

μέρει

privință,

ένεκεν

datorită

της

υπερβαλλούσης

supraabundentei

δόξης

glorii.

-

3:11

ει γαρ

Căci dacă

το

ceea ce

καταργούμενον

era trecător

διά

a fost prin

δόξης

glorie,

πολλώ

cu mult

μάλλον

mai mult

το

ceea ce

μένον

rămâne dăinuiește

εν

în

δόξη

glorie.

-

3:12

έχοντες

Având

ούν

deci

τοιαύτην

o asemenea

ελπίδα

speranță,

πολλή

de multă

παρρησία

îndrăzneală ro

χρώμεθα

ne folosim.

-

3:13

και

Și

ου

nu

καθάπερ

ca

Μωυσής

Moise, care își

ετίθει

punea

κάλυμμα

un văl

επί

pe

το

πρόσωπον

fața

εαυτού

lui,

προς

pentru ca

το

μη

să nu

ατενίσαι

își ațintească privirile

τους

υιούς

fiii

Ισραήλ

lui Israel

εις

spre

το

τέλος

sfârșitul

του

a ceea ce

καταργουμένου

era trecător.

-

3:14

αλλ΄

Dar

επωρώθη

li s-au anchilozat

τα

νοήματα

gândurile

αυτών

lor.

άχρι γαρ

Căci până

της

σήμερον

astăzi

το

αυτό

același

κάλυμμα

văl

επί

peste

τη

αναγνώσει

citirea

της

παλαιάς

vechiului

διαθήκης

legământ

μένει

rămâne,

μη

ne

ανακαλυπτόμενον

dezvăluit, ro

ότι

care

εν

în

χριστώ

Hristos

καταργείται

e desființat.

-

3:15

αλλ΄

Dar

έως

până

σήμερον

astăzi,

ηνίκα

când

αναγινώσκεται

este citit

Μωυσής

Moise,

κάλυμμα

un văl

επί

peste

την

καρδίαν

inima

αυτών

lor

κείται

zace.

-

3:16

ηνίκα

Când

δ΄

însă

αν

επιστρέψη

se vor întoarce

προς

către

κύριον

Domnul

περιαιρείται

e dat la o parte

το

κάλυμμα

vălul.

-

3:17

ο

δε

Iar

κύριος

Domnul

το

πνεύμά

Duhul

εστιν

este;

ου δε

și unde

το

e

πνεύμα

Duhul

κυρίου

Domnului

εκεί

este

ελευθερία

libertate.

-

3:18

ημείς δε

Dar noi

πάντες

toți

ανακεκαλυμμένω

[descoperită

προσώπω

1 cu fața]

την

δόξαν

gloria

κυρίου

Domnului

κατοπτριζόμενοι

o privim ca într-o oglindă,

την

în

αυτήν

același

εικόνα

chip

μεταμορφούμεθα

fiind transformați

από

din

δόξης

glorie

εις

în

δόξαν

glorie,

καθάπερ

ca

από

de la

κυρίου

Domnul

πνεύματος

prin Duhul.